~ OveBen ~

bir kale ve hayal kırıklığı..

Sun, 25 Oct 2009 21:41:00 +0200

Kafamızda büyüttüğümüz kadardır bazen her şey; ne eksik ne fazla.
Üç küçük domuzdan ilk ikisi evlerini ne kadar sağlam sanıyorsa o kadardır işte yıkılmaz sandığınız kaleleriniz.
Acımasız bir kurdun tek bir nefesiyle yıkılıverir ümitleriniz, hayalleriniz.
Belki kurt iyi niyetli belki art düşünceli.
Sonuçta nefes üflenmiştir ve yıkılmıştır kaleler.
Anlarsınız ki birçok şeyden daha sağlam sandığız o yapı kumdanmış meğer.
Oysa inşa ederken ne malzemeden çalınmıştı ne kötü mal kullanılmıştı.
Zararsız bi kumdan kalenin yıkılması, belki de ardında bıraktığı hayal kırıklığı yüzünden bu kadar can yaktı..

.. ( devamı )

İnsan/Hayvan=Akıl > Hayvan≠İnsan

Sun, 05 Jul 2009 02:00:00 +0300

Hiç kendinizi boşlukta hissettiğiniz oldu mu? "Neden burdayım, ne yapıyorum, amacım ne benim, bu dünyaya şu otu yemek, şu sudan içmek, şurayı gezmek, şu okulu bitirmek sonra da toprakta ağzı açık etleri böcekler tarafından kemirilen bi kafatası olmak için mi geldim?" diye geçiyor mu aklınızdan?

Bu soruyu başlarda deli gibi her şeye sorardım. Neden böyle? Ali neden Ayşe'ye topu atıyor, Ayşe neden tutuyor? O top niye bana atılmıyor? Oysa Ali'nin ata bakarken hep ben de ona bakardım, neden nedeeeennn!!" diye haykırışlarım hala zihnimde (Ayrıca bu konudaki düşüncelerime 2. bir yazıyla devam etmek isterim. Her neyse.)

Oysa artık her şeye mantıklı bir kılıf diker oldum. Yanlış anlaşılmasın, belli bir amaç güderek yazmıyorum bu yazıyı. Kim ne yaparsa yapsın bana ne, ama sadece fikir paylaşımı benimkisi. Aklımdan geçenleri söylüyorum ki, 'benimle aynı düşünceleri paylaşanlar neden paylaşıyor, farklı düşünenler neden öyle düşünüyor' merakı. Artık her "neden"ime bir "çünk.. ( devamı )

Don't forget me/Beni Unutma...

Sun, 05 Jul 2009 01:25:00 +0300

Unutmak..

Hem çok güzel bir duygu, hem de çok kötü. Hele de bu eylem edilgen bir yapı almışsa.. Bu değil mi hayattaki bütün çaba?

Birçok insanın ünlenmek istemesi, arkada bir şeyler bırakmaya çalışması, seni anmayanın, hatırlamayanın, arayıp sormayanın "hayırsız" olması, bir evlat bile bir miras değil mi bu hayata?

Bazen de çok işlevsel bir özellik, hele bir de edilgen olmamışsa.. Kötü anılar, elde olan yada olmayan yaşamışlıklar.. Kötü olay lekeleri damlayan zihninizi "Kuru Unutma Şirketi"ne vermek gibi; "Hızlı ve temiz, En Zorlu Lekeleri En Geç 40 Günde Unutturuyoruz" ki biz buna halkça "kırkı çıkmak" diyoruz...

Oysa unutulmalı mı her şey? E o kimdi? Sen unuttuysan yaşamadıysan o yaşayan, hikayenin baş kahramanı/yardımcı oyuncusu/figüranı/şahidi kimdi?

Biz miyiz acaba basitleştiren her şeyi? yoksa hayat gerçekten bu kadar basit mi? Sözüm çabucak unutmayanlardan/her şeyi -hakkıyla- hatırlayanlardan dışarı..

Unutmak bir yana, ben de mi hatırlanma telaşındayım? Galiba.. Benden miras bu yazıyı da ardımdan aşağıda yer alan şarkı eşliğinde okuyun efendim(daha akılda kalıcı olsun diye, e bu da bir strateji tabi ).

Sağlıcakla..

pacch

Muzice Gibi Bir İlaç

Mon, 22 Sep 2008 06:12:00 +0300

Belki de reçetesiz satılan, her bütçeye uygun, herkesin kolaylıkla bulabileceği , gösterdiği reaksiyonları gösterebilen herhangi bir kocakarı ilacı şimdiye kadar üretilmemiş, üretilmesine de tüm (kocakarı demeyelim de) teyzeler tarafından teşebbüs bile edilmemiş tek bir ilaç var galiba.
İlk anda bitkisel hayat yolcusu olan hasta bu ilacı almak istemiyor, şekerli veya portakallısı da yok üstelik işi kolaylaştıran. Yakınlarda eş, dost, akraba, artık kim varsa, ısrar ediyor bu ilacı alması için. Ama hasta ısrarla, hatta belki ıslak gözlerle kapatıyor ilaca bünyesini. Etraftakiler oyalayıp, ilacı "ham yapması" ve iyileşmesininı sağlamak için ısrar ediyor, alışverişe, lunaparka, koşuya, hatta platese bile götürebiliyorlar kandırmak için. Tabi bu arada hastaya çaktırmadan ilaç da enjekte ediliyor, tüm sistemlerine karışıp etkisini göstermeye başlıyor.
Arada tekrar, bir görüntü, bir yiyecek, yaşanan bir anı, bir hikaye vb. hastalık semptomlarını tetiklese de, düzenli olarak alınmaya devam edilen ilaç sayesinde kısa sürede tüm reaksiyonlar ortadan kalkıyor.
Hasta tedaviye olumlu yanıt veriyor, bitkisel hayata girmek üzereyken bu mucize ilaç sayesinde yeniden, hatta eskisinden daha sağlıklı ve stabil hayatına kavuşuyor.
Ne mi bu ilaç? Yalnızca zaman...

pacch
.. ( devamı )

Kuzine Abla

Fri, 01 Aug 2008 01:31:00 +0300

Kuzen Kadar Yakın, Kuzine Kadar Sıcak..

Bir aralar adım güzin ablaya çıkmıştı ve hala da bazı kişilerce öyle geçiriliyor

Geçenlerde aklıma dank etti, herkesin birçok derdi ortak, bu derde çözüm bulma olayını sitede yapayım hem birçok kişi faydalansın diye Ve böyle yepyeni bir sayfa açtım Bundan gayri derdinizi isminizi vererek/vermeyerek, yazın buraya, eğlenceli ve yararlı çözümler bulalım çok ciddiyim yav Sloganım da tarihe altın harflerle yazılsın lütfen

Kuzine abla; kuzen kadar yakın, kuzine kadar sıcak dert ortağı

(e-posta adresiniz vs. asla açıkla nmayacaktır. )

-not: verilen önerileri denemeyiniz bile-

(bu yazımı da diğer sitemden getirdim, ama yorumları getiremedim. yoksa orda 40a yakın tavsiye vermiştim yani

.. ( devamı )

Evet yaşlanıyoruz..

Fri, 01 Aug 2008 01:27:00 +0300

Heyt bee neydi o eski günler Bizimkiler dizisi hiç kaçmaz, her pazar banyodan sonra mutlaka izlenirdi.. Eğer misafirliğe gidilmişse orda tam gaz devam.. Sanal bebeklerimiz bir yaş arttığında müthiş bir mutluluk sarardı. Öldüğünde yine aynı derece üzüntü… Her Allah’ın günü okula gitmek için kaldıran annemize yalvarırken, hafta sonları nasıl büyük bir azimle çizgifilm izlemek için kalkardık hala şaşıyorum Özellikle de şeker kız candy, (abim yüzünden izlemek zorunda olduğum ve sonradan müptelası haline geldiğim) Tsubasa(topu alıp kaleye götürürken aştığı dev gibi çizgi çizgi saha yollarını kim bilmez Hele de topu şimşek gibi çaktıktan sonra filede açılan delikleri…), Şirinler, Taş devri ve Jetgiller.. Hatta şu Jetgilleri izlerken 2010 yılı çoook uzak gelirdi, o yıllarda uçan ve tek düğmeyle kibrit kutusu olabilen arabaların, havada evlerin, robotların, kapsül halinde yemeklerin, uyandırma servisinin olacağını falan sanırdım.

Batıl Ama Ne Batıl

Fri, 01 Aug 2008 01:22:00 +0300

(dikkat, kategoriden de anlaşılacağı üzere bu yazı saçmalıktır, beğenmiyorsanız okumayınız :D)

Ne zamandır diğer sitemde taslak olarak saklı tuttuğum bu yazıyı hortlatıp pörtletme zamanı geldi..

Herkesin batıl inançları vardır, benim yok diyen var mı, elleri göreyim?

Yok..

Kimi elden bıçak vermez, kimi kara kediden kaçar, kimi merdiven altından geçmez, kimi ayna kırılmasının 7 yıl uğursuzluk getirdiğine inanır, kimi gece sakız çiğnemez, tırnak kesmez vs. vs… Bu konuya artık bilimsel bi açıklama getirmenin zamanı geldi

Nerden çıkmış ki bunlar, nasıl çıkmış hep aklıma takılmıştı. “Deneme-yanılma” yöntemiyle buldum hepsini ve açıklamada olabildiğince az bilimsel terim kullanarak altta(bknz alta) açıkladım

Elden bıçak vermek: Bu işlem yapıldığında, uğursuzluk getirileceğine inanılır. Bu hurafenin çıktığı noktada büyük ihtimal şöyle bir olay cereyan eder

Co ogün eve gelmiştir. Ceyn de temizliğini yapmış, ufak bir iki ayrıntıyı halletmektedir. Gelir gelmez mutfağa giren aç co’ya ceyn içerden bıçağa ihyacı olduğunu ve getirmesi için seslenir. Co mutfakta yarım kalan tıkınma işlemini biran önce halletmek için bir hışım bıçağı sapından tuttuğu gibi bakmadan eşine uzatır. O sırada elini uzatmış olan ceyn’in eli kesilir, yeni yıkadığı danteller kana bulanır. O zamanlarda da vişne, kan, çim.. ( devamı )

Çıkarın Üstünüzdeki Siyaseti

Sun, 22 Jul 2007 23:02:00 +0300

Ne zamandır bi koşuşturma var.. Sokaklarda-yollarda, (iletişim araçları sayesinde) evlerde, sanal alemde, okulda... O kadar sıkılmışım ki, artık siyaset olan herşeyden nefret eder hale geldim. Bu yaşıma kadar 4 seçim gördüm, hiç bu kadar "yeter bee" dediğimi hatırlamıyorum. Ama hakkaten abarttılar, kendileri bile farkındadırlar eminim. Öyle ki, bu komik bi hal bile almıştı son zamanlarda. Hatta bi olay anlatayım da neşemiz yerine gelsin Seçim koşuşturmasında "yahu ben manyak mıyım bunca sabıkam olmuş halkta yine ne işim var benim seçimlerde demeyen genç bi abinin -isim kullanmayayım(gerçi anlayan anladı)- partisine ait bi millet vekili adayı, jeep'ine atlamış, yanına da 3 bayan almış 40-50 yaşlarında(büyük ihtimal komşuları ), ellerine de partiye ait birer bayrak tutuşturmuş, cd çalardan da partinin bayanlarla gayet zıt olan(özellikle önde oturan lays reklamına çıkan "yin gari"ci bayana çok benzeyen kadınla acayip zıttı ) rap şarkısını koymuş gezinmekteydi. Her neyse, ışıklarda içinde bulunduğum dolmuşun yanında durdu (tabi bütün kafalar bi anda oraya döndü). Jeep'de önde oturan "yin gari"ci teyze camdan kafasını çıkarmış, "mazooyt bi yeteeleeeee olacaaakkhh" diye bağırırken arkada oturan liseli genç tüm dolmuşu kahkahalara boğdu onun da camdan kafasını çıkarmış, "her gün bayram olacakkk" demesiyle film koptu. Kadın tabi mort(afedersiniz ama) . O dakikadan sonra arkada oturan 2 komşu teyze, gördüğüm kadarıyla yolculuklarını kafalarını içeri sokarak sürdürdüler

Velhasıl fazla abartmamak gerek.. Yoksa böyle sandığın tabanındaki tozla.. ( devamı )

Bir Sabah Saçmalığı

Fri, 01 Aug 2008 01:09:00 +0300

Bir şehir uyanıyor yine
Sabah kokuyor her yer, hafif soğuk bir halde
Kimi insanlar rüyalarını bitirdi,
Kimi insanlar sıfatlarını yitirdi bu gecede..
Gözden düştü umutlar, hayaller...
Canımı sıkan; bitmeyen bahaneler.
Göz kırpmadım bu gece; düşündüm
"Acaba canımdan kıymetli düşlerim nerede?..."
Yeni doğan güneşe uzattım ellerimi
Kabul etmeyeceğini, tutmayacağını bile bile.
Biliyorum, budalalık ettim yine.
Büyük sırrımı fısıldadım güvercinlere,
Bekle, belki getirirler sana günün birinde.

15.06.2007de yazılmıştır-(her hakkı yüreğimde saklıdır)

.. ( devamı )

~Gideceksen Hiç Gelme~

Fri, 15 Jun 2007 14:44:00 +0300

Gideceksen, haram olacaksa günler,
Hiç gelme n'olur... Kal olduğun yerde.
Ağlatacaksan gözlerimi,
Bil ki yalnız gözlerim ağlamaz;
Yüreğim can verir her demde...
Girme hayatıma acı çektireceksen,
Geceleri kabuslar göreceksem.
Bir uçurum açılacaksa
Ürkek, buruk, çekingen ömrümün tam ortasında
Belki de noktalanacaksa bir yaşam;
Yalnızca bir umutla avunacaksam günlerce
Gideceksen, yolculuk olacaksa yine
Hiç gelme n'olur, kal olduğun yerde...

(her hakkı yüreğimde saklıdır)
.. ( devamı )

~KeŞKe DeMe(Me)k~

Sun, 10 Jun 2007 05:05:00 +0300

Dört mevsimlik bir sene olsa ömür, ‘keşke’, onun güzüne denk gelir.
Hepten vazgeçmek için erkendir; telafi etmek için geç...

Mağlubiyetin takısıdır 'keşke'.
Kaçırılmış fırsatların, bastırılmış duyguların, harcanmış hayatların,
boşa yaşanmış ya da hakkıyla yaşanamamış yılların, gecikmiş itirafların ağıtıdır.

Çarpılıp çıkılmış bir kapıda, yazılıp yollanmamış bir mektupta,
Göz yumulmuş bir haksızlıkta, vakit varken öpülmemiş bir elde,
dilin ucuna gelip ertelenmiş bir sözdedir.
Feri sönmüş bir çift gözde ya da yitip gitmiş bir güzelliğin ardından iç çekişte…
Yolunu gözlemeseydim, ‘öyle demeseydim’, ‘terk edip gitmeseydim’,
‘en güzel yıllarımı vermeseydim’ diye diye sızlanır gider.Keşke’nin panzehiri iyi ki’dir.
İlki ne kadar pısırıksa, ikinci o denli yiğittir.
Keşke, çoğunlukla bir ‘ahhöla kopup gelir ciğerden…
Esefler, hayıflanmalar, yerinmeler sürükler peşinden…
İyi ki ise, muzaffer bir ‘ohhöla büyür; cüretiyle övünür.
Keşke’li cümlelerde nasıl yaşanmamışlığın, yarım kalmışlığın o ezik tuzu kuruluğu varsa,
‘iyi ki’lilerde de göze alabilmişliğin, riske girebilmişliğin;
Tadına varabilmişliğin mağrur yaraları kanar.

Okulu hiç kırmamışsınızdır, sinemada öpüşmemişsinizdir;
Dokundurtmamışsı.. ( devamı )

~HaPŞuRMaK Mı??~

Tue, 29 May 2007 13:55:00 +0300

-çok yaşa
-var mı bildiğin yöntem?
-...nasıl yani?
-çok yaşamak için diyor, ucuz, etkili..?
-Şey, ben sadece ...
-neyse, boşver, sen de gör ...

-habuşieaa
-çok yaşa
-hep beraber ama farklı yerlerde ...

(alerjik bir hastalıktan dolayı 68. hapşırma sonrası)
-habuşieaa
-e yeter be adam ciğeri çıkardın yeteeeer
-aa sende gör o zaman ...

- haaapsuuu!
- hep birlikte!
-olmaz kaynaklar sınırlı
-?!

-hieapişuuu...
-pardon anlayamadım?

hapşuuuu!
-ohaaa!! duymadım sanma.. arkadaşım azimcan ne trip adamsın be! abi ii güzel hapşur da niye kamufle ediyorsun?

-abşk
...
-hönk?! nerdeyim ben ?
-neymiş arkadaşın günahları sevapları hadi sırada bekleyenler var ..
-aaa nasıl ya çok yaşa demişti ama herkes ...
-sen duymamışsın arada Azrail diye bir arkadaş vardı o geber dedi emiri ben verdim biliyorum yani ..
-ya ühühü nasıl ya
-sana demediler mi hapşururken tutma nefesini falan burnunu falan kapatma diye
-aa demişlerdi yaa
-yaa tabi hadi anacım bekleme yapmayalım hadi ...

-Abssshkk ..
-Çok yasaa ! .. Gerçi öküzlerin ömrü kısa olur dırlar ama ..

. hapşuuuu
- çok yaşa
. hapşşuuu
- ee çok yaşa dedik ya
hapşuuu
- ulean kazık mı çakacan geber

hapşuuuu
- çok yaşa diycem emme Allah’ın işine karışılır mı Tobe haşa

.. ( devamı )

~YaLNıZLıKLa KaRıŞık~

Sun, 03 Jun 2007 12:41:00 +0300

Aklımı çelen, beni mahveden gemiler gene Karaköy’e demirlemişler.
Martılar konup duruyor geminin kenarına, bense seyrediyorum karşısında.
Anlasalar, derim ki martılara; alın aklımı verin kanatlarınızı bana.
Tam bu sırada telefondasın,
Gene sap derken saman zamanındasın...
Sana diyorum ki, şu karşımdaki gemiye binsek beraber açılsak bilmediğimiz yerlere...
Sen bana diyorsun ki beni atarsın sonra açık denizlerde.
Bir tanem, Aşk dediğin razı gelmektir başına geleceklere.
Sen razı değilsin, burada kopuyor ilişkimiz, aşk yerle bir Karaköy limanında
Sevgilim, içim insan ,vücudum, kadın bir türlü anlatamadım sana.
Kim gider, kim kalır belli mi olur hangi limanda .
Sonra kitaplardan konuşuyoruz her zamanki gibi.
Okuduğumuz kitaplar filan tamam da, görmüyor musun hiç bir kitap anlatamıyor insanı tam tamına.

Çaresiz boynu bükük sözler kalıyor sayfalarda,üstelik hiçbiri beni anlatmıyor, seni anlatmak içinde yazmak bana kalıyor.

Bensiz çok mutluymuşsun, öyle hissediyorsan doğrudur. Ama ben akıllıyım
dediğin zaman bil ki bu doğru değil. Seni yaşlandırıyorum farkında bile
değilsin. Sen benim akılsız, ama kurnaz gözbebeğimsin...

Tam sana bağırırken telefonda ,’beni sevmeyen hiçbir adamı sevmedim’ diye
Önünden geçtiğim çiçekçi çingene kadın ‘ben de’ deyince kapatıverdim
telefonu suratına.
Ön dişleri yok çiçekçi kadının, ama olsun koyu ruj sürmüş dudaklarına.
Bir çay ısmarladı oturdum kaldırım kenarında yanına.

Artık doğru yalan bilmem, gönül koymuş sevgilisine, güleceksin ama artık
çiçek vermiyormuş kadına. Sepetinde envai çeşit çiçek, bunlar nedir dedim
sayılmazmış çiçekten sevdiği vermedikçe.
Bir sürü bir şeyler daha anlattı ama dinlemedim çünkü aklım sende.
Zıtlıklarımız, kavgalarımız arasında kalan aşk kim bilir ne halde.
Sonra deniz kenarına yürüdüm denize doğru eğildim ikimizi gördüm dibinde;

~İKİ DEKLANŞÖR SONUCU~

Thu, 31 May 2007 18:24:00 +0300

Yeni bir hobi edindim Dolmuşta giderken kolumu başımı en arka camdan çıkarıp fotoğraf çekiyorum. Diğer yolcular "Napıyor bu? " der gibi bakmasalar tam süper olacak ama.. Bir gün bu hobi uğruna canımdan olmazsam iyidir..
Yav şaka bir yana, özellikle şu ikinci resimde, sanki gün ışığı bulutlardan sıyrılmaya çalışıyor gibi.. Müthiş bir görüntüsü var..

.. ( devamı )

~ÖyLe iÇiMDeSiN Ki..~

Tue, 29 May 2007 00:01:00 +0300

Öyle içimdesin ki...
Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var. Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.
Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu,diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?
Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.
Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim. Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Yapış yapış, vıcık vıcık bir yalnızlık bu. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.
Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatac.. ( devamı )

~KiLLiNg Me SoftLy~

Mon, 28 May 2007 01:16:00 +0300

Mısırlı bir arkadaşın geçen gün bana armağan ettiği, o ana kadar hiç duymadığım müthiş bir şarkı.. Çok ünlüymüş aslında, duymamış olmamı eski bir parça olmasına vererek hayran kaldığım bu şarkıyı birde siz dinleyin..

Killing me softly with this song..

<object width="300" height="80"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/aIwypKW2Hw/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/m/aIwypKW2Hw/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="80" wmode="transparent"></embed></object>

.. ( devamı )

~HOŞGELDİN KAPLUMBAĞAM!~

Fri, 25 May 2007 23:05:00 +0300

Yeni bir arkadaşım daha oldu Dert ortağım o benim, her şeyi gıkını çıkarmadan dinliyor, üstelik katılmadığı konuda arkasını dönüp gidiyor, anlıyor mu ne?
Ufacık tefecik, kendinden büyük şirinliği olan, hiperaktif bir su kaplumbağası.. Parmak kaplumbağam o benim Yediği şeyleri bir görseniz Kuru böcek, hemde antenli falan.. Neyse doğanın kanunu, katlanıcaz artık
Daha bugün geldi ama öyle alıştık ki birbirimize..

Adı neden Bıldırcın demeyin, öyle içimden geldi işte çok da yakıştı ama kendilerine.. Bunlar da fotoları, objektifleri görünce birde poz veriyor kerata

Hoşgeldin tosbağam!

Ne olur hiç gitme biryere.. Sen bari bırakma beni bir başıma..

.. ( devamı )

~EVLİLİK~

Sat, 19 May 2007 12:09:00 +0300

Pırıl pırıl ütülü giysili, misler gibi parfüm kokulu, saçları taralı, dişleri fırçalanmış adamı / kadını sevmek kolaydır.
Aslında aşk, aynı insanı, sabahın körü uykudan uyandırdığındaki en sinirli hali ile de kabul edebilmek, aynı tuvaleti bir dakika arayla kullanabilmek, diz yapmış pijamalarla kanapede yastıklara sarılıp sızmışken bile şevkatle okşayabilmektir.
Buna katlanamayanlar zaten aşık değillerdir.
Bu durumda evlilik hoşlandığın insana karşı olan duygularını öldürüyor diyebiliriz. Zira aşıksan, aynı havayı solumak bile zevk verir. Hep beraber olmak istersin. banyodan gelen su sesi bile onun evde olduğunun işaretidir ve huzur verir.
Ütülediğin gömleğin ona ne kadar çok yakışacağını düşünürsün.
Pişirdiğin yemeği ne çok seveceğini hayal edersin. Bin tane ayakkabısı varken binbirinciye sahip olmaktan mutlu olacak diye, istediğin gömleği satın almaktan vazgeçersin.
Zamanla almaktan çok, birşeyler vermekten mutluluk duyduğunu keşfedersin.
Eğer kadın evlilikte ikinize yemek pişirecek, dolabı düzenleyip ütüyü yapacak bir anne olacak görülüyorsa, o kadının saçlarının hiç yağlanmadığı ve adamın geceleri terlemediği düşünülüyorsa, asla kavga edilmeyecek ve lavabo tamir edilirken dahi gülüşüp öpüşülecek zannediliyorsa zaten beklenti bir evlilik değil, bir amerikan filmini yaşamaktır.
Bu hayallerle yola çıkıldığında, damat ilk gece gelinin saçlarından onbin firkete sökmeye çalıştığında, gelin ise damat firketeleri çıkaramayıp "s.... .m böyle kuaförü" diye söylendiğinde zaten evlilik sandıkları şey çatırdamaya başlayacaktır.
Evlilik; sadece aşk değildir.
Evlilik; ev arkadaşlığı, kankalık, sırdaşlık, ortak hesaba sahip mudilik, ayrı kökenlerin birleşmesi, başı hatırlanmayan bir akrabalık ilişkis.. ( devamı )

~BUGÜN SİZİN GÜNÜNÜZ!~

Fri, 18 May 2007 01:41:00 +0300

O’nu hatırladıkça başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz...
Ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla, o hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz...
ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin...
O’nunlayken pervaneleşen yelkovanlar, O’nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain...
sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, O’ndan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor,
mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa,
ve O, her durduğunuz yerde duruyor, her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp, hüzünlendikçe ağlıyorsa...
dünyanın en güzel yeri O’nun yaşadığı yer, en güzel kokusu bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse...
hayat O’nunla güzel ve onsuz müptezelse...
elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü, O’nun yüzü pembeyse,
kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar...
her şiirde anlatılan O’ysa... her filmin kahramanı O... her roman O’ndan söz ediyor, her çiçek O’nu açıyorsa...

Kimim ben?

Wed, 10 Jan 2007 04:13:00 +0200

Kimim ben? Şu koskaca dünyada milyarlarca insandan yalnızca biriyim. Herkesle aynı, ama herkesten farklı… Küçük çabalarım var hayatta. Oldu, oluyor, olacak… Sahip olduğum için mutluluk duyduğum çok şey var. Ailem, sağlığım, arkadaşlarım, sevdiklerim, huzurum, düşüncelerim, umutlarım, hayallerim, inançlarım… En büyük, en önemli şeylere sahip değil miyim zaten? Varsın şu koca dünyada küçük sessiz bir nokta olayım. Varsın kimse beni bilmesin, tanımasın… Benim dünyamda ben büyük olduktan sonra başkalarının dünyalarında zaten yer alırım…

Fazla söze hacet yok, uzak diyarlardan biriyim işte kendine has dünyası olan. Uzaklardayım herkesten uzak. Ortak yönler dışında başkayım ben, herkesten başka…

Peki "pacch" ne demek? Herkes bunu soruyor.. Adım bu benim.. "P"ower(güç)-"A"ffection(dostluk/şefkat)- "C"ourage(cesaret)- "C"hange(değişim)- "H"onest(dürüstlük) sözcüklerinin baş harfi.. "hayaLperest" ise sıfatım.. Yalnız bir ayrıntı var.. Hayalleri olmayan bir hayalperestim ben. Belki de hayalleri olmayan "tek" hayaLperest.. Neyse derin mevzular bunlar, açmaya gelmez..

.. ( devamı )